Zwanger en geen verlenging van de arbeidsovereenkomst.

22 - 8 - 2014 // 3931 keer bekeken

Onlangs heeft het College voor de Rechten van de Mens zich in een tweetal zaken uitgelaten over het al dan niet door werkgever onderscheid maken naar geslacht. Beide werkneemsters waren zwanger en beide werkgevers besloten de arbeidsovereenkomst niet te verlengen. In het ene dossier oordeelde het College dat er wel sprake was van verboden onderscheid, in het andere dossier deed werkgever dat niet.

Casus 1:
De werkgever heeft werkneemster eind 2013 laten weten dat haar arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd na 31 januari 2014 niet verlengd zou worden. De werkneemster stelt dat het niet verlengen van haar arbeidsovereenkomst te maken heeft met haar zwangerschap. Zij heeft de werkgever begin november 2013 laten weten dat ze zwanger was. De werkgever heeft de werkneemster vervolgens in december 2013 een nul-urenarbeidsovereenkomst voor twee maanden aangeboden, ingaande 1 februari 2014 en eindigend 31 maart 2014.
Werkneemster heeft dit aanbod geweigerd. Twee andere werknemers met een vergelijkbare functie als administratief medewerker, hebben in dezelfde periode een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd gekregen. De werkgever stelt dat de werkneemster geen nieuwe arbeidsovereenkomst heeft gekregen omdat de omvang van haar werkzaamheden is verminderd.

Het College stelt vast dat de twee werknemers die wel een verlenging van hun arbeidsovereenkomst hebben gekregen, geheel of gedeeltelijk dezelfde werkzaamheden verrichten als de werkneemster. Verder heeft de werkgever de stelling van de werkneemster, dat geen sprake is van verminderde werkzaamheden, onvoldoende betwist. Als er al sprake zou zijn van verminderde werkzaamheden, dan is onduidelijk waarom deze aan de twee collega’s die een verlenging hebben gekregen, zijn toebedeeld in plaats van (ook) aan de werkneemster. Verder staat vast dat de werkgever een nul-urencontract heeft aangeboden met een looptijd tot aan de ingangsdatum van haar zwangerschapsverlof. Al met al doen zich verschillende feiten voor die onderscheid naar geslacht doen vermoeden. De werkgever heeft dit onderscheid niet weerlegd, want heeft onvoldoende onderbouwd dat de werkzaamheden daadwerkelijk zijn verminderd. Het onderscheid kan niet gerechtvaardigd worden, nu onderscheid op grond van zwangerschap direct onderscheid oplevert. De klacht van de werkneemster dat ook onderscheid is gemaakt omdat zij, nadat zij over haar zwangerschap had verteld, niet is uitgenodigd voor twee werkoverleggen, wordt verworpen. De werkgever heeft voldoende toegelicht dat hieraan andere redenen ten grondslag lagen.

Casus 2:
Werkneemster is op 1 juli 2011 bij  werkgever, een huisartsenpraktijk met twee maatschapsleden, in dienst getreden als doktersassistente voor de duur van drie maanden. Op 1 oktober 2011 is de arbeidsovereenkomst met een jaar verlengd en op 1 oktober 2012 nogmaals met 1 jaar. Per 1 oktober 2013 heeft geen verlenging plaatsgevonden. Op 29 maart 2013 heeft  werkneemster werkgever ingelicht over haar zwangerschap. Op 5 september 2013 heeft zij gehoord dat geen verdere verlenging zal plaatsvinden. De werkneemster stelt dat haar zwangerschap hiervan de reden is. Eén van de huisartsen zou dit mondeling aan haar hebben meegedeeld op 5 september. Werkgever betwist dit en stelt dat de arbeidsovereenkomst niet is verlengd omdat het functioneren van  werkneemster niet goed genoeg was.

Het College stelt vast dat werkneemster als feit dat onderscheid kan doen vermoeden alleen heeft aangevoerd dat één van de huisartsen op 5 september tegen haar heeft gezegd dat haar zwangerschap een rol heeft gespeeld bij het besluit geen nieuwe arbeidsovereenkomst met haar aan te gaan. De huisartsen hebben dit echter betwist. Het College is van oordeel dat werkgever voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat zij reële twijfels had over het functioneren van werkneemster. Ter onderbouwing van haar stellingen heeft zij onder meer twee patiëntverklaringen overgelegd waarin voorvallen worden omschreven, waarbij werkneemster als doktersassistente betrokken is geweest. Werkneemster heeft verklaard zich in één van de hierin beschreven voorvallen grotendeels te herkennen. Ook in het functioneringsverslag van augustus 2012 is enige kritiek zichtbaar. Gelet hierop en gezien het feit dat de werkneemster geen andere feiten heeft aangevoerd die onderscheid kunnen doen vermoeden, wordt niet aangenomen dat hiervan sprake is.

Mocht u vermoeden hebben dat er in uw situatie sprake is van een onderscheid naar geslacht, neemt u dan gerust vrijblijvend contact met ons op.
Graag adviseren wij u.

Waarschijnlijk bent u ook in de volgende artikelen geïnteresseerd:

Meer informatie over dit onderwerp?

Vul hier onder uw naam, telefoonnummer en e-mail adres in, dan nemen wij zo spoedig mogelijk contact met u op.

Vind je deze pagina ook nuttig voor je vrienden?

Deel deze pagina dan op jouw favoriete social media!

Gratis spreekuur!

Elke 1e vrijdagochtend van de maand.

Aanmelden is wel verplicht.
Gebruik eenvoudig de aanmeldbutton!

Meld u aan!

Blijf met ons blog op de hoogte van arbeidsrechtelijk nieuws

Vrouwenquotum: meer vrouwen aan de top

Het vrouwenquotum speelt al jaren een rol. In 2013 werd door het kabinet vastgelegd dat minimaal 30% van de raden van bestuur en de raden van commissarissen uit vrouwen moest bestaan. Tot nu toe w...

Lees verder

Wensgroet!

Lees verder

Zuiver Arbeidsrecht

MamaWerkt Arbeidsrecht is een initiatief van Zuiver Arbeidsrecht.

Bekijk www.zuiverarbeidsrecht.nl voor meer informatie.

Contactgegevens

Deldenerstraat 61
7551 AC Hengelo (ov)

T: 074 - 700 21 16
E: info@mamawerkt-arbeidsrecht.nl

Ontwerp en realisatie: Bandwerk internet- en reclamebureau